इस्लामावाद। पाकिस्तानमा सिख समुदायको दुर्दशा सुरू भएको छ। पाकिस्तानका अल्पसंख्यक सिख समुदायहरूले अनेकौं धम्कीको सामना गर्न परिरहेको छ।

यस अल्पसंख्यक समूहको दुर्दशा फेरि एक पटक प्रकाशमा आएको छ । पस्र्व जथेदार ग्यानी हरप्रीत सिंहले हालैको बयानमा पाकिस्तानमा सिखहरुले सामना गरिरहेको लामो समयदेखिको धार्मिक सास्तिलाई व्यक्त गर्दै यो हालैको घटना होइन तर पीडितको निरन्तर ढाँचा हो भनेर जोड दिएका छन ।

सिख समुदायलाई इस्लाम धर्ममा परिवर्तन गर्न वा धर्म परिवर्तन नगरेमा घातक नतिजाहरुको सामना गर्न आदेश दिने धम्की पत्र पछि सिंहले पाकिस्तानी सरकारद्वारा यसमा हस्तक्षेप गर्न र आफ्नो कमजोर अल्पसंख्यक समुदायहरुलाई संरक्षण गर्न तत्काल आवश्यकता रहेको कुरालाई जोड दिएका छन ।

दुःखको कुरा यो छ की उनीहरू पाकिस्तानमा बारम्बार उत्पीडन र निशाना बनाइएका छन। डरको छायाँमा बाँचेका छन । तल उनीहरूले हालैका अत्याचारहरुको श्रृङखलाको खोजी गरेका छन, जसले देखाउछ कि सिखहरुको सतावट कुनै पृथक घटना होइन तर एउटा उदीयमान ढाँचा हो। जसले उनीहरुले सामना गर्ने गम्भीर वास्तविकताहरुमा प्रकाश पार्छ ।

२७ अक्टोवर २०१८ मा ननकाना साहिबमा हरिन्दर कौर बलात्कारको शिकार चइन सिख समुदायलाई डराउने र दबाउनको लागि एउटा जघन्य कार्य भएको थियो ।

५ जनवरी २०२० पेशावरमा सिखहरुका लागि एउटा डरलाग्दो दिन थियो जब रविन्द्र सिंहलाई निर्मम रुपमा गोली हानी मारिएको थियो । एक महिना पछि १४ फेब्रुवरी २०२० मा पञ्जाबमा अर्को सिख व्यक्तिले यातनाको सामना गरेका थिए।

त्यो समुदायले सामना गरेको क्रुरताको स्पष्ट प्रमाण हो। उत्पीडनले १८ जुन २०२० मा सिन्धुमा फरक रुप लियो, जहाँ रेश्मा कौरलाई जबरजस्ती मुस्लिम धर्म परिवर्तन गराएको थियो।

उनको विश्वास र पहिचान खोसेर । यस बाहेक २६ जुलाईमा लाहोरमा सिखहरुको पवित्र स्थलहरुलाई अपमानित गरियो । त्यहाँ तिनीहरुको चिहानमा तोडफोड गरियो। जुन कुनै पनि समुदायको लागि गहिरो पीडादायी कार्य हो ।

यसैगरि १७ अगस्ट २०२१ मा लाहोरमा महाराजा रञ्जित सिंहको मूर्तिको अपमान भएको थियो। सिख इतिहास र सम्पदाको अनादर गरिएको थियो।

स्पष्ट प्रर्दशन हिंसा १५ फेब्रुअरी २०२२ मा पेशावर सडकमा फर्कियो । जब पापिन्दर सिंहलाई बन्दुकको गोली लागेर चोट लागेको थियो । केहि महिना पछि १९ अप्रिल २०२२ मा मस्तान सिंहले ननकाना साहिबमा उस्तै नियतिको सामना गरेको थियो ।

पेशावरसिख विरोधी हिंसाको लागि केन्द्रबिन्दु बनेको छ । कूलजीत सिंह र रणजीत सिंहको १५ मे २०२२ मा निर्ममतापूर्वक हत्या गरिएको थियो ।

केपीके मा २० अगष्ट २०२२ मा दीना कौरलाई जबरजस्ती धर्म परिवर्तन गरिएको थियो । विशेष गरी सिख महिलाहरुले सामना गरिरहेको निरन्तरता दमनलाई हाइलाइट गर्दै ज्याकोबाबाद सिन्धुमा १० अक्टोबर २०२२ मा सजिलो सिंहको बलात्कार र ३० जनवरी २०२३ मा सोही क्षेत्रका हरिश सिंहको उत्पीडनसँगै अत्याचारको सूची विस्तार गरिएको छ ।

यसैगरि ३१ मार्च २०२३ मा दयमल सिंहको हत्या भएको थियो। २५ जुन २०२३ मा मनमोहन सिंहको हत्या पछि पेशावरमा रक्तपात जारी रह्यो ।

मनमोहन सिंहको हत्या हुनुभन्दा एक दिन अघि तरलोक सिंह पेशावरमा गोली लागेर घाइते भएका थिए । दुव्यवहारको सूचीमा थप्दै सिन्धुको सुक्करको गुरुद्धारमा सिख महिलाहरुलाई २९ जुन २०२३ मा दुव्यवहार गरियो ।

अन्तमा २ जुलाई २०२३ मासिन्धको काँधाकोटमा अमिश सिंहले उत्पीडनको सामना गर्नुपर्यो। जसले समुदायको लागि अर्को कालो दिन चिन्ह लगाइयो । यी घटनाहरु गहिरो समस्यामा पर्दा पाकिस्तानमा सिखहरुले सामना गरिरहेका फराकिलो चुनौतिहरुको स्न्यापसट पर्दा मात्र हुन ।

विश्व समुदायले मानव अधिकारका यी उल्लङघनहरुलाई मान्यता दिन र पाकिस्तानी सरकारलाई आफ्ना सिख नागरिकहरुको सुरक्षा र मर्यादा सुनिश्चित गर्दै बलियो सुरक्षात्मक उपायहरु लागु गर्न दबाब दिन अति आवश्यक छ ।